Μία από τις πιο συχνές εκφυλιστικές-δυστροφικές παθήσεις σήμερα είναι η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου, γνωστή και ως κοξάρθρωση. Αυτή η ασθένεια μπορεί να επηρεάσει τη μία ή και τις δύο αρθρώσεις, αλλά αυτές οι διαδικασίες είναι σταδιακές. Στα αρχικά στάδια της νόσου προσβάλλεται η μία άρθρωση και λίγο αργότερα η δεύτερη.
Τις περισσότερες φορές, ασθενείς ηλικίας άνω των 40-45 ετών υποφέρουν από κόξαρθρο, ωστόσο, αυτή η ασθένεια έχει πολλές αιτίες και, κατ 'αρχήν, μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα διαφορετικών ηλικιακών ομάδων. Ευτυχώς, η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου δεν είναι συχνή στα παιδιά. Η συγγενής δυσπλασία της άρθρωσης του ισχίου οδηγεί σε κόξαρθρο στην παιδική ηλικία. Η αιτία είναι η υπανάπτυξη του οστικού ιστού και των συνδέσμων αυτής της άρθρωσης. Τα παιδιά που γεννιούνται με αυτή την πάθηση συχνά εμφανίζουν υπεξάρθρημα και εξαρθρήματα του ισχίου όταν η κεφαλή του μηριαίου οστού προεξέχει από την υποδοχή.
Περιγραφή και αιτίες της νόσου
Η άρθρωση του ισχίου βρίσκεται ανάμεσα στο λαγόνιο και το μηριαίο οστό. Για το λόγο αυτό, η φλεγμονή και η παθολογία ονομάζεται αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου των ιερολαγόνιων αρθρώσεων.
Ο μεταξύ τους χώρος περιλαμβάνει επίσης τον αρθρικό υμένα και τον υαλώδη χόνδρο. Μαζί, όλα αυτά τα συστατικά εξασφαλίζουν τη φυσιολογική λειτουργία της άρθρωσης. Όλα αυτά φαίνονται ξεκάθαρα στη φωτογραφία της αρθρώσεως της άρθρωσης του ισχίου.
Η εργασία του υαλώδους χόνδρου είναι παρόμοια με αυτή του σφουγγαριού. Κατά τη συστολή, ανάλογα με το φορτίο στην άρθρωση, απελευθερώνεται η απαιτούμενη ποσότητα υγρού, η οποία έχει λιπαντική δράση. Αφού τελειώσει το φορτίο, οι πόροι του χόνδρου γεμίζουν ξανά με υγρό. Ένας από τους λόγους για την ανάπτυξη μιας ασθένειας όπως η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου είναι μια αλλαγή στις ιδιότητες του αρθρικού υγρού.
Εκτός από το έργο του υαλώδους χόνδρου, τα αίτια της οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του ισχίου μπορεί επίσης να είναι η επιβράδυνση της μεταβολικής διαδικασίας στην άρθρωση, η οποία προκαλείται από κακή κυκλοφορία του αίματος. Αυτές οι διεργασίες οδηγούν σε ατροφία των μυών που περιβάλλουν την άρθρωση. Αυτοί οι μύες εκτελούν προστατευτική λειτουργία για την άρθρωση κατά την κανονική λειτουργία όλων των μηχανισμών και διεργασιών. Μειώνουν τον κίνδυνο τραυματισμού σε περίπτωση απρόσεκτων κινήσεων, πτώσεων ή άλματος.
Αιτίες για την ανάπτυξη της νόσου μπορεί επίσης να είναι οι συνέπειες τραυματισμών που συμβαίνουν στο σώμα, φλεγμονώδεις διεργασίες και λοιμώξεις καθώς και συγγενείς εξαρθρώσεις του ισχίου ή συγγενείς διαταραχές ανάπτυξης της άρθρωσης (δυσπλασία).
Εκτάσεις και συμπτώματα οστεοαρθρίτιδας
Υπάρχουν τέσσερις βαθμοί αυτής της ασθένειας:
- Οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου, βαθμού 1. Σε αυτό το στάδιο της νόσου, ο ασθενής αισθάνεται κάποια ενόχληση, η οποία είναι ιδιαίτερα έντονη μετά από σωματική καταπόνηση και όταν ανεβαίνει ή σκαρφαλώνει σκάλες. Ο πόνος από οστεοαρθρίτιδα ισχίου πρώτου βαθμού μπορεί να εμφανιστεί τόσο στο ισχίο όσο και στο γόνατο.
- Οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου 2 μοίρες. Αυτός ο βαθμός της νόσου χαρακτηρίζεται από την εκδήλωση πιο έντονου πόνου. Εκτός από τη σωματική δραστηριότητα, ο πόνος μπορεί επίσης να εμφανιστεί όταν το πόδι είναι σε ηρεμία. Ακόμη και η χωλότητα είναι πιθανή αν περπατήσετε για πολλή ώρα. Η φύση του πόνου είναι έντονη, ακτινοβολεί στη βουβωνική χώρα, την πλάτη ή το γόνατο. Με αυτόν τον βαθμό οστεοαρθρίτιδας, η λειτουργία της άρθρωσης είναι ήδη εξασθενημένη.
- Με την οστεοαρθρίτιδα ισχίου τρίτου βαθμού, ο πόνος είναι σταθερός και δεν σταματά ούτε τη νύχτα. Ο ασθενής μπορεί να κινηθεί μόνο με τη βοήθεια ορθοπεδικών βοηθημάτων (μπαστούνι ή πατερίτσες). Η κινητικότητα της άρθρωσης είναι σοβαρά περιορισμένη.
- Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου 4ου βαθμού εκδηλώνεται με μεγάλες οστικές αναπτύξεις (ορατές στην ακτινογραφία), έντονο πόνο που συνεχώς αυξάνεται. Αυτός ο βαθμός οστεοαρθρίτιδας αναφέρεται επίσης ως σοβαρός. Η λειτουργία της άρθρωσης είναι εντελώς εξασθενημένη, η κίνηση είναι περιορισμένη ή αδύνατη. Μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με χειρουργική επέμβαση.
Τα συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του ισχίου ποικίλλουν ανάλογα με τον βαθμό της νόσου:
- Χωλός, περιορισμένη κινητικότητα των ποδιών στην περιοχή του ισχίου.
- Δυσκαμψία της κίνησης, τόσο μετά την άσκηση όσο και κατά την ηρεμία.
- Ατροφία των μυών του μηρού και βράχυνση του προσβεβλημένου άκρου.
Το κύριο σύμπτωμα που πυροδοτεί την επίσκεψη στο γιατρό είναι ο πόνος. Ιδιαίτερο ρόλο παίζει η έγκαιρη νοσηλεία, καθώς οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν συμπτώματα κατά την ενεργό ανάπτυξη του δεύτερου ή και τρίτου βαθμού της νόσου. Δεν πρέπει να περιμένετε έως ότου ο πόνος γίνει πιο έντονος, καθώς αυτό είναι γεμάτο με μη αναστρέψιμες διεργασίες που μπορεί να εμφανιστούν στο σώμα σας.
Διάγνωση της νόσου
Αυτή η ασθένεια απαιτεί συνδυασμένη διάγνωση. Σε πρώτη φάση, ο γιατρός συνομιλεί με τον ασθενή και καθορίζει τον πόνο και άλλους παράγοντες που προκαλούν το άγχος. Στη συνέχεια, ο ασθενής εξετάζεται για διαταραχές βάδισης, διαφορά μήκους μεταξύ υγιών και νοσούντων άκρων και πόνο κατά την ψηλάφηση. Επιπλέον, εξετάζεται η ευαισθησία των νοσούντων περιοχών για τη μείωσή τους και πραγματοποιείται διαδικασία προσδιορισμού των λειτουργιών των γειτονικών αρθρώσεων. Ήδη σε αυτό το στάδιο της διάγνωσης, ο γιατρός μπορεί να κάνει μια ύποπτη διάγνωση: οστεοαρθρίτιδα ισχίου σε ένα ή άλλο στάδιο.
Μετά τη συζήτηση και την εξέταση, είναι ώρα για εργαστηριακές και ενόργανες μελέτες:
- Αρχικά, ο ασθενής στέλνεται για ακτινογραφία. Οι απλές και αξονικές ακτινογραφίες δίνουν στον γιατρό την ευκαιρία να αποκτήσει μια σχεδόν πλήρη εικόνα της νόσου.
- Εάν η ακτινογραφία δεν είναι επαρκής, ο ασθενής αποστέλλεται για μαγνητική τομογραφία ή τομογραφία υπολογιστή.
- Η ουσία της εργαστηριακής έρευνας είναι τόσο μια εξέταση αίματος για την ανίχνευση φλεγμονωδών διεργασιών στο σώμα όσο και η δειγματοληψία του αρθρικού υγρού μέσω παρακέντησης. Το τελευταίο σας επιτρέπει να παρατηρήσετε εάν η σύνθεση ενός συγκεκριμένου υγρού έχει αλλάξει, καθώς αυτές οι αλλαγές είναι συχνά η αιτία της ανάπτυξης της κοξάρθρωσης.
Θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου
Η θεραπεία της κοξάρθρωσης και η διάγνωσή της πρέπει να συνδυαστούν. Υπάρχει η άποψη ότι ο μόνος σίγουρος τρόπος για να απαλλαγείτε από την αρθροπάθεια του ισχίου είναι η χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, η χειρουργική επέμβαση μπορεί συχνά να είναι εξαιρετικά ανεπιθύμητη ή αδύνατη για διάφορους ατομικούς λόγους, όπως η γενική υγεία ή η προχωρημένη ηλικία. Σε αυτή την περίπτωση, η κοξάρθρωση θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με άλλο τρόπο. Δεν εξαρτάται μόνο από την κατάσταση του ασθενούς, αλλά και από το στάδιο της νόσου.
Η οστεοαρθρίτιδα πρώτου βαθμού μπορεί να θεραπευτεί πλήρως χωρίς χειρουργική επέμβαση. Φυσικά, αυτή η θεραπεία είναι πολύπλοκη και απαιτεί μεγάλη προσπάθεια από τον ασθενή για να αναρρώσει. Μια σειρά διαδικασιών για την οστεοαρθρίτιδα ισχίου περιλαμβάνει:
- θεραπεία με φάρμακα για την ανακούφιση της φλεγμονής, την ανακούφιση του πόνου και τη βελτίωση του μεταβολισμού στην περιοχή της άρθρωσης.
- ο ασθενής πρέπει να εκτελεί τακτικά ειδικές ασκήσεις που συνταγογραφούνται από τον γιατρό.
- Η διατροφή παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην οστεοαρθρίτιδα 1 βαθμού της άρθρωσης του ισχίου, καθώς οι διαδικασίες της κυκλοφορίας του αίματος και του μεταβολισμού στο σώμα και ιδιαίτερα στην περιοχή της άρθρωσης του ισχίου εξαρτώνται από τη σωστή διατροφή.
Στον δεύτερο βαθμό της νόσου, δεν μπορεί να ειπωθεί πλήρης ανάρρωση, αφού έχουν ήδη εμφανιστεί παραμορφώσεις στα οστά. Ωστόσο, με τη βοήθεια ορισμένων διαδικασιών, είναι δυνατό να αναβληθεί η επέμβαση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ή να αποφευχθεί εντελώς. Εκτός από τη φαρμακευτική αγωγή με τα ίδια παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ένα σύνολο ασκήσεων και ειδική δίαιτα, η αρθροπάθεια ισχίου δεύτερου βαθμού απαιτεί και ενδονοσοκομειακή θεραπεία 1-2 φορές το χρόνο.
Το τρίτο στάδιο της οστεοαρθρίτιδας απαιτεί χειρουργική επέμβαση. Ο ιστός της άρθρωσης είναι έντονα εξασθενημένος, η παραμόρφωση στην περιοχή της άρθρωσης είναι μη αναστρέψιμη και μάλλον δεν υπάρχει άλλη διέξοδος. Ωστόσο, υπάρχουν ιδιαίτερα επίμονοι ασθενείς που με τη βοήθεια απίστευτων προσπαθειών και συνεχούς δουλειάς στον εαυτό τους, επιτυγχάνουν σημαντικές βελτιώσεις χωρίς χειρουργική επέμβαση.
Διατροφή και λαϊκές θεραπείες στη θεραπεία της κοξάρθρωσης
Όπως ήδη αναφέρθηκε, η διατροφή είναι ένα σημαντικό μέρος της θεραπείας της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου. Η διατροφή ενός ασθενούς με κόξαρθρο πρέπει να είναι ισορροπημένη και να περιέχει όλα τα απαραίτητα μικροστοιχεία. Η βάση κάθε ιστού στο ανθρώπινο σώμα είναι η πρωτεΐνη, επομένως πρέπει να τρώτε γαλακτοκομικά προϊόντα και όσπρια, καθώς και ζελέ και όχι πολύ λιπαρό ζελέ. Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι στόχος της δίαιτας, εκτός από τον κορεσμό του οργανισμού με απαραίτητα μικροστοιχεία, είναι η απώλεια βάρους. Αυτό είναι απαραίτητο για την ανακούφιση της πίεσης στην άρθρωση. Με βάση αυτό, θα πρέπει να μειώσετε την κατανάλωση λιπαρών, αλμυρών και άλλων τροφών με πολλές θερμίδες.
Η θεραπεία της αρθροπάθειας της άρθρωσης του ισχίου με λαϊκές θεραπείες μπορεί να ανακουφίσει τον πόνο και να μειώσει ορισμένες δυσμενείς διεργασίες που σχετίζονται με αυτήν την ασθένεια. Ωστόσο, όλες οι συνταγές παραδοσιακής ιατρικής πρέπει να συμφωνούνται με γιατρό πριν από τη χρήση και να χρησιμοποιούνται μόνο με τη συγκατάθεσή του. Ακολουθούν ορισμένες μέθοδοι θεραπείας της κοξάρθρωσης:
- Κόβουμε ένα φύλλο λάχανου με ένα μαχαίρι, το αλείφουμε με μέλι και το απλώνουμε στην πονεμένη άρθρωση όλη τη νύχτα, τυλίγοντας το με σελοφάν και έναν μάλλινο επίδεσμο.
- Τρίψτε την ένωση με βάμμα φελαντίνης σε ελαιόλαδο. Για να το ετοιμάσετε, ρίξτε ένα λίτρο λάδι σε 7-8 κουταλιές της σούπας μίσχους φυτών και αφήστε το να ξεκουραστεί για δύο εβδομάδες.
- Αναμείξτε χυμό αλόης με φύλλα ευκαλύπτου και μέντας και εφαρμόστε αυτή τη σύνθεση στην επώδυνη άρθρωση πολλές φορές την ημέρα.
- Η θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του ισχίου με αλάτι είναι επίσης συχνή, καθώς η ξηρή ζέστη έχει θετική επίδραση στην ανακούφιση από τη φλεγμονή και τον πόνο. Ρίξτε το αλάτι, που έχετε προηγουμένως ζεστάνει σε ένα τηγάνι ή στο φούρνο, σε μια σακούλα από χοντρό ύφασμα και απλώστε στο σημείο που πονάει.